» weblog

de onbekende man
5 reacties - 12-10/2009

Gisteren liep ik in Palma stoethaspel tegen het lijf. Hij zag er moe uit, om eerlijk te zijn, wat aangedaan, zo niet verward. Onstabiel op de pootjes, vond ik. Dag, onbekende man, zei hij, nadat ik hem aansprak. Ik vroeg hoe het ging. Maar stoethaspel zweeg, minutenlang. Ik weet het eigenlijk niet, onbekende, kwam er dan eindelijk uit. En zachtjes, als een mantra, herhaalde hij voor zichzelf; Ik weet het eigenlijk niet.

En ineens, op luide toon: Ik raak alles kwijt, ik vergeet alles en maak een zooitje van de dingen die ik moet doen. Nu loop ik alweer een half uur te zoeken naar mijn sleutels, die ik ergens heb opgeborgen maar niet kan vinden. En daarop begon hij ritsen te openen en in zijn tas te zoeken. Ik vroeg hem waarom hij zijn sleutels dan nodig had, aangezien hij zeker negentig kilometer van huis was. Daar gaat het niet om, onbekende, dat is het punt helemaal niet. Hij klonk geïrriteerd en deed een stap opzij, als om ook fysiek afstand van me te nemen.

Altijd maar die stomme vragen van jou, barstte hij los. Waarom toch? Waarom kun je niet gewoon eens iets van me aannemen? Maar nee, alleen maar die vragen, op dat zuigende, bloedzuigende toontje van je. Hoewel ik hem geen aanleiding gegeven had, leek stoethaspel werkelijk boos. Als ik je vertel, vervolgde hij, dat ik zojuist, hier twee straten verderop, bijna onder een stadsbus gelopen was, dan kijk jij, onbekende, niet eens op, maar mompelt iets over dat ik er nog steeds ben om het na te vertellen. Waar is je empatisch vermogen, man?

Nu zweeg ik. Om toch een gebaar te maken bood ik stoethaspel een sigaret aan. Hij accepteerde en ik bedacht me dat ik eigenlijk toch wel medelijden met hem had. Nog geen vier, vijf maanden geleden was ik stoethaspel ook al tegengekomen, op het strand, en toen waren de rollen omgekeerd geweest. Met stoethaspel ging alles goed, maar ik, ik liep in die dagen met mijn ziel onder de arm.

Ik gaf hem vuur en keek naar hem.

Alsof jij zo lekker in je vel zit, als ik die verhalen over jou zo lees. Wanneer ben je eigenlijk vrij gekomen? Het venijn van de vraag verraste me en ik had onmiddellijk spijt van mijn getoonde medelijden en de gedeelde sigaret. Kennelijk was hij vergeten dat we elkaar na mijn vrijlating al eerder gezien hadden. Ik liet het voor wat het was en zei enkel; Laat maar, stoethaspel, het is niet belangrijk.

Zo stonden we nog een paar minuten, in rook en zwijgen, een wereld tussen ons in. Ineens stak hij zijn hand uit en zei dat hij haast had. Een afspraak in de stad, El Cortes d'Ingles en nog wat dingen. Ik schudde zijn hand, nam afscheid en wilde nog iets vragen maar hij was de straat al overgestoken, rennend om een bus te halen. Nog geen drie seconden nadat hij aan de overkant om de hoek verdween piepten banden op het asfalt en klonk een doffe klap, alsof vlees vol op staal botste.


reacties op postingActiereactie

Het was een goede jongen (zijn commentding echter...)

Loor

Aarde aan Stoet! We missen je!

Jan

+10 voor de trage doch onverzettelijke mokerslag in dit stukje, d.w.z. literair gesproken. Gezien de context IRL echter ontkom ik niet aan een verlangen naar een hoopvol vervolg.

stoethaspel

@actie

Wilt u geloven dat ik er pas recent achterkwam, dat formulier onder IE?

Troost u met de gedachte dat op de nieuwe webstek het allemaal zo erg niet meer zal zijn.

@Loor en Jan

Zie laatste zin bovenstaande reactie aan Actie. Een weekje, misschien twee. En dan staat er een nieuwe site online.

Actiereactie

Ik heb uw site eens in IE bekeken.. en een traantje gepinkt.

Het was meer dat het bij mij even duurde voor duidelijk werd dat Uw wachtwoord hoofdletter gevoelig is, nog altijd blond immers.

Maar er is dus leven na de dood dat troost.


ook reageren?

Gebruik onderstaand formulier om te reageren. Alle velden zijn verplicht.

controle en verzending

Vul het gezochte woord in ter verificatie van uw mens-zijn. Aap en lelijk ding. Wat draagt die aap? Een gouden ...

recent geluisterd

Heitor Villa-Lobos
Preludes - No. 4
Heitor Villa-Lobos
Preludes - No. 3
Heitor Villa-Lobos
Preludes - No. 2
Heitor Villa-Lobos
Preludes - No. 1
elbicho
Ropa tendia (con bebe)
elbicho
Cara Dura
elbicho
De la ciudad
elbicho
De Perder
elbicho
De La Misma Manera
elbicho
Todas Las Noches


» link » reacties « · »